โลกภายนอกกว้างไกลใครก็รู้           โลกภายในลึกซึ้งอยู่รู้บ้างไหม
จะมองโลกภายนอกมองออกไป           จะมองโลกภายในให้มองตน

ถ้าหมูหมีมีเขาเต่ามีหนวด           เม่นตะกวดมีงาหมามีเขา
ทั้งลิงค่างบ่างชะนีไม่มีเครา            ถึงคนเราจะหมดสิ้นคนนินทา

อันเพื่อนดีมีหนึ่งถึงจะน้อย           ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
แม้เกลือหยิบหนึ่งน้อยด้อยราคา           ยังดีกว่าน้ำเค็มเต็มทะเล

คิดถึงคุณเท่าที่ใจสอนให้คิด            รักเท่าสิทธิ์ของหัวใจสอนให้หา
อยากอยู่ใกล้เพราะหัวใจสอนให้มา           ที่โหยหาเพราะหัวใจสอนให้ทำ

คนด้อยกว่านี้มีมากเหลือ            คนเขาเหนือกว่าเราก็มีถม
อย่าเย่อหยิ่งทรนงมัวหลงลม            อย่าหลงชมว่าตัวเด่นจะเป็นภัย

อย่าสนใจในสิ่งที่ผิดพลาด            อย่าประมาทอนาคตที่สดใส
อย่าด่วนลืมความหวังที่ตั้งใจ            เริ่มต้นใหม่อีกครั้งก็ยังทัน

ความระแวงสงสัยเข้าใจผิด            เป็นยาพิษมิตรสัมพันธ์อันสดใส
เมื่อรักกันชอบกันจงมั่นใจ            รู้อภัยโอบเอื้อเผื่อแผ่กัน

ถ้าเราได้ทุกอย่างดังที่คิด            สิ้นชีวิตจะเอาของกองที่ไหน
จะได้บ้างเสียบ้างช่างปะไร            เราตั้งใจทำงานเท่านั้นพอ

อำนาจใดใดในโลกนี้            ไม่เห็นมีเปรียบปานการศึกษา
สร้างคนหามิได้ในโลกา           ขึ้นจากผู้ที่หาค่าไม่มี

ความรู้คืออะไรไม่อาจรู้           แต่ความคิดที่คิดสู้คิดสร้างสรรค์
รู้เพื่อคิดคิดเพื่อทำความเที่ยงธรรม์           คือสิ่งนี้ที่สำคัญกว่าความรู้

อนึ่งน้ำล้ำเหลือทะเลลึก            พอจะนึกหยั่งได้ด้วยสายดิ่ง
แต่น้ำใจในมนุษย์สุดอ้างอิง           ยิ่งลึกยิ่งเหลือหยั่งอยู่ข้างใน


ใครชอบใครชังช่างเถิด           ใครเชิดใครแช่งช่างเขา
ใครด่าใครบ่นทนเอา           ใจเราร่มเย็นเป็นพอ

นัยนาคือประตูสู่ห้องจิต           เผยความคิดข้างในให้ประจักษ์
แทนวจีที่เผยเอ่ยความรัก           ฉันตระหนักความจริงใจจากสายตา

ลืมเสียเถิดความหลังครั้งขมขื่น           เก็บความชื่นประดับใจไว้ดีกว่า
เมื่อมีสูงย่อมมีต่ำธรรมดา           ระหว่างยิ้มกับน้ำตาค่าต่างกัน

ประเพณีตีงูให้หลังหัก           มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง
จระเข้ใหญ่ไปถึงน้ำมีกำลัง           เหมือนเสือขังเข้าถึงดงก็คงร้าย

เกิดเป็นหญิงให้เห็นว่าเป็นหญิง           อย่าทอดทิ้งกิริยาอัชฌาสัย
เป็นหญิงครึ่งชายครึ่งอย่าพึงใจ           ใครเขาไม่สรรเสริญเมินอารมณ์

โอ้ว่าอนิจจาความรัก           เพิ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล
ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป           ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา

เป็นสาวแซ่แร่รวยสวยสะอาด           ก็หมายมาดเหมือนมณีอันมีค่า
แม้นแตกร้าวรานร่อยถอยราคา           จะพลอยพาหอมหายจากกายนาง

เจ้าของตาลรักหวานขึ้นปีนต้น           ระวังตนตีนมือระมัดมั่น
เหมือนคบคนคำหวานรำคาญครัน            ถ้าพลั้งพลันเจ็บอกเหมือนตกตาล

คือรูปรสกลิ่นเสียงไม่เที่ยงแท้           ย่อมเฒ่าแก่เกิดโรคโศกสงสาร
ความตายหนึ่งพึงให้เห็นเป็นประธาน            หวังนิพพานพ้นทุกข์สนุกสบาย


กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ

ห่างไกล ….ยาเสพย์ติดเถิดผองเพื่อน
ฝากย้ำเตือนถึงทุกท่านที่หลงหา
แม้ไม่เสพคบคนเสพอาจนำพา
สร้างปัญหาพลิกชีวาให้วอดวาย

ชิดใกล้ … กีฬาพาสุขสันต์
ชุบชีวันแม้มีทุกข์ก็ดับหาย
เสริมพลังสร้างจิตสบายกาย
ปัญหาคลายด้วยกายใจที่สมบูรณ์


ปุจฉา
สิ่งใดหนา ชักพาให้มาพบ
ได้ประสบคบกันจนเป็นเพื่อน
สิ่งใดเล่าเฝ้าคิดคอยติเตือน
เมื่อบิดเบือนวางกรอบให้เราเดิน

วิสัชนา

นางเลิ้งเกมส์นำพาให้มาพบ
กีฬาครบเชียร์สนั่นไม่ขัดเขิน
บางทีอาจล้ำเส้นจนก้ำเกิน
น่าสรรเสริญกติกาสร้างวินัย

อ.ตรึงตา แหลมสมุทร